چگونه بدون خودنمایی توانایی هایمان را بروز دهیم؟

0 Comments

چیجوری بدون خودنمایی توانایی هامون رو بروز بدیم ؟ کمتر کسی از خودنمایی و قپی اومدن بقیه خوشش میاد، اما همه دوست دارن دست کم کمی از خودشون تعریف کنن و توانایی هاشون رو به نمایش بذارن.

بعضی وقتا خودنمایی اتفاقیه و بعضی وقتا هم با برنامه و با هدف تحت اثر قرار دادن بقیه انجام می شه. در هر دو حالت ممکنه کمی ازخودراضی یا متکبر به نظر برسین.

در این مطلب به شما می بگیم چیجوری از این امتیاز با بقیه استفاده کنین؛ بدون اینکه خودمتشکر و ازخودراضی به نظر برسین.

بهترین روش خودنمایی، خودنمایی نکردنه! درواقع بهتره کاری کنین تا بقیه از شما تعریف کنن.

هرچند واسه تقویت عزت نفس و اعتمادبه نفس خوبه که به موفقیت ها و چیزایی که به دست آوردین افتخار کنین و حتی واسه خودتون درباره ی اون ها لاف بزنین. این نه تنها اشکالی نداره، بلکه کاری سودمنده.

خوبه که خودتون به خودتون آفرین بگید، حس مفید بودن خود رو تقویت و خودتون رو واسه موفقیت های بیشتر آماده کنین. این کار حتی می تونه جلوی افسردگی رو بگیره.

افسردگی

لازم نیس همیشه فروتن باشین، بعضی وقتا لازمه پرده ها رو کنار بزنین تا بقیه درخشندگی تون رو ببینن.

مایه ی شگفتیه که در علم روان شناسی تحقیق های زیادی دراین باره انجام نشده اما تا دل تون بخواد درباره ی غرور تحقیق شده.

حتما بخونین: راهکارهای شکست دادن عادت عقب انداختن کارا

هم اینکه تحقیق های زیادی درباره ی مسائل جنبی خودنمایی مانند افسردگی و عزت نفس پایین انجام شده.

حالا خوبیش اینه روان شناس اجتماعی و استاد دانشگاه منچستر «سوزان اسپیر» (Susan Speer) مقاله ای در این مورد نشون داد و به معنی کمتر موردتوجهِ «خودستایشگری» پرداخت.

اون در تحقیق هاش به روش های ناجور و هم اینکه روش درست و قابل قبول خودنمایی پرداخته. اون دو معنی رو مبنای کارش قرار داده: شناخت شناسی (epistemology) و هنجارهای اجتماعی.

خودنمایی از بُعد شناختی به این می پردازه که چیزی که درباره ی خودتون می گویید تأییدشدنیه یا خیر.

بقیه چیجوری بفهمن چیزی که درباره ی موفقیت ها و چیزایی که به دست آوردین می گویید، حقیقت داره؟ باید بدون سند و مدرک حرف تون رو قبول کنن؟ خودنمایی فقط با تکیه بر حرف خودتون و بدون ارائه ی پشتوانه، احتمال این رو که بقیه باورتون نکنن افزایش می دهد.

قانون اجتماعی به این اشاره داره که در بیشتر فرهنگ ها از آدم ها انتظار می رود که فروتن باشن. این قانون اجتماعی وجه خاصی هم داره. مدیریت تأثیرگذاری یعنی کاری کنیم که بقیه دید خوبی نسبت به ما داشته باشن.

اگه مخاطب تون احساس کنه زیادی تقلا می کنین، از شما دل زده می شه و نتیجه ی برعکس می شه؛ به خاص اگه توانایی هایی که بر اون ها تأکید می کنین واسه مخاطب جذابیت نداشته باشه.

سرفصل محتوا

  • سرراست توجه بقیه رو به ویژگی های حیرت انگیزتان جلب کنین
  • سرراست توجه بقیه رو به کارا و چیزایی که به دست آوردین جلب کنین
  • غیرمستقیم توجه بقیه رو به ویژگی های حیرت انگیزتان جلب کنین
  • غیرمستقیم توجه بقیه رو به چیزایی که به دست آوردین جلب کنین
  • توجه بقیه رو با عبارتی انکاری جلب کنین
  • زیر سایه ی افتخارات بقیه از خودتون تعریف کنین
  • ارائه ی گزارشی همراه با دلایلی تأییدشدنی مبنی بر اینکه بقیه از شما تعریف کرده ان

سرراست توجه بقیه رو به ویژگی های حیرت انگیزتان جلب کنین

این روش کمترین اقبال رو داره. بر مبنای تحقیق «اسپیر» این روش کم اقبال ترین روش خودستایشگریه و به احتمال زیاد هنجارهای اجتماعی رو زیر پا می گذارد.

پذیرش گفته ی شما مبنی بر باهوشی، بااستعدادی و موردعلاقه بودن، بدون سند و مدرک ساده نیس. حتی وقتی امکان تأیید گفته تون باشه (مثلا درمورد زیبایی و جذابیت)، این روش با هنجارهای اجتماعی هم خوان نیس.

باهوش

هم اینکه به دلایلی که روشن نیس، اعتراف به بعضی عیب ها و مشکل ها مسئله ای پذیرفته شده. انگار اعتراف به اینکه خیلی باهوش نیستین، بهتر از ادعای زرنگی و زیرکیه!

البته باید در به کارگیری این ترفند احتیاط کنین، چون ممکنه این طور به نظر برسه که می خواهید کاری کنین که بقیه از تواضع تون تعریف کنن و این شاید به اندازه ی خودنمایی مستقیم آزاردهنده باشه.

حتما بخونین: افراد دارای هوش هیجانی بالا در محیط کار چیجوری رفتار می کنن؟

سرراست توجه بقیه رو به کارا و چیزایی که به دست آوردین جلب کنین

این طور به نظر می رسد که تأکید بر اینکه چه آدم فوق العاده ای هستین، متکبرانهه اما اشکالی نداره به کارای فوق العاده ای که انجام داده اید اشاره کنین.

اگه مدال آور المپیک هستین، طبق استاندارد بیشتر آدم ها، پذیرفتنیه که به اون افتخار کنین و حتی در معرفی خود به اون اشاره کنین. البته اینکه مدال رو به گردن تون بندازید، با اون در شهر بچرخید و خودتون رو «دارنده ی مدال المپیک» و مانند اون معرفی کنین، صورت خوشی نداره.

المپیک

حرف زدن کودکی نوپا درباره ی اینکه بلندترین ساختمون رو با لگو ساخته، دلنشینه؛ اما شاید قبل از اینکه کودک به پیش دبستانی برسه، پدر و مادرش به اون آموخته ان که بد نیس کمی از افتخاراتش رو پیش خودش نگه داره! به مثالی که می خوام بزنم که برگرفته از برنامه ی تلویزیونی «کارآموز» است، نگاه کنین:

شرکت کننده: به نظرم، در طول مدت حضورم توی این برنامه فوق العاده بودم!

سِر آلن شوگر: خیلی هوا برت نداره! فکر نکن بیل گیتسی.

حتما بخونین: نشونه های آدمایی که هوش هیجانی بالایی دارن

غیرمستقیم توجه بقیه رو به ویژگی های حیرت انگیزتان جلب کنین

به جای اینکه بگید چه توانایی ها و توانایی های خوبی دارین، شاید بهتر باشه حرف تون رو از زبون کس دیگه ای بزنین.

بدون اینکه نقل قول مستقیمی به کار ببرین، به این اشاره کنین که رئیس تون از زرنگی تون تعریف کرده و عقیده داره واسه تیم کاری اش خیلی مهم هستین.

اینجا هم مشکل شناختی قبلی باپرجاست؛ شما می گویید رئیس تون این طور گفته و مخاطب باید به حرف تون اعتماد کنه. احتمال پذیرش حرف تون خیلی بیشتر می شد اگه پیشنهاد نامه ای کتبی از رئیس تون داشتین، اما با این کار قانون اجتماعی فروتنی رو مشکل می کنین، اگه اینجور پیشنهاد نامه ای رو این ور و اون ور ببرین و به این و اون نشون بدید. هم اینکه بقیه رو هم دل زده می کنین.

مطلب دیگر :
نکاتی که در هنگام خرید فرش باید در نظر بگیریم

پذیرفتنیه اگه اون رو به نزدیکان تون نشون بدید، اما در این حالت هم ممکنه کمی دافعه ایجاد شه.

حتما بخونین: چند تا نکته مهم واسه کسب موفقیت در زندگی

غیرمستقیم توجه بقیه رو به چیزایی که به دست آوردین جلب کنین

فرض کنین به عنوان رئیس انجمن خیریه ی محلی انتخاب شده اید و هیجان زده اید. به جای اینکه این خبر رو در فیسبوک جار بزنین، لینک سایت انجمن رو درباره ی انتخاب شدن تون به اشتراک بذارین.

خیریه

این کار معمولا قابل قبوله، مگه اینکه دوستان و آشنایان تون اصلا درک اجتماعی نداشته باشن. پس این کار شاید در نظر دوستان تون فروتنی بی موردیه! فقط حواس تون باشه ادعای دروغ نکنین.

اگه بعدا مشخص شه حقیقت چیز دیگری ست، نه فقط به عنوان لاف زن شناخته می شید، بلکه به فریب کاری متهم می شید.

حتما بخونین: چیجوری با کسی که از ما قوی تره مخالفت کنیم؟

توجه بقیه رو با عبارتی انکاری جلب کنین

شاید فکر کنین اشکالی نداره از ویژگی های مثبت و موفقیت هاتون بگید، به شرطی که یه عبارت انکاری به شروع کلام تون اضافه کنین؛ «نمی خوام پُز بدم ولی…»، «نمی خوام از خودم تعریف کنم اما…» گویی این گونه به بقیه ثابت می کنین حرف تون درسته!

شاید واسه لحظه ای دودلی مخاطب فروکش می کنه، اما عبارت انکاری تأکیدیه بر اینکه می دونین دارین برخلاف قانون اجتماعی موردپذیرش رفتار می کنین.

مثل اینه که بگید «من اینو دزدیدم با اینکه می دونم کار اشتباهیه!» واقعا کاربرد عبارت انکاری کار رو بدتر می کنه.

بهتره به سادگی بگید «من اول شدم و به خاطرش خوشحالم!» این گونه روراست حرف تون رو می زنید و معمولا بقیه رضایتمندی رو راست تون رو از خودتون می پذیرن. حتی رقبایتان هم ممکنه کمی پس بکشن و تشویق تون کنن.

حتما بخونین: اشتباهات خطرناک زبون بدن که مانع پیشرفت شغلی می شه

زیر سایه ی افتخارات بقیه از خودتون تعریف کنین

در این روش تلاش می کنین مخاطب رو نه با بیان ویژگی ها و نتیجه های خودتون، بلکه با موفقیت های بقیه تحت اثر قرار بدین. بابابزرگ ها ومادربزرگ ها و حتی پدرومادرها این روش رو با خوشحالی تموم، بسیار به کار می گیرند.

هیچ کس مادربزرگی رو که پُز نوه ی دکترش رو می دهد سرزنش نمی کنه! مسئله وقتی بیخ پیدا می کنه که تلاش کنین با وصل کردن خودتون به اون ها، خودتون رو مانند اون ها خوب جلوه بدید.

فرض کنین همکاری که زیروبم کار رو از شما آموخته، ترفیع بگیره و به جایگاه بالایی برسه. اشکالی نداره این موضوع رو با بقیه در میان بذارین که «حیدری رو می شناسید که قائم مقام مدیر شده؟ من بهش کار یاد دادم!» اما هرچه بیشتر این رو تکرار کنین، بیشتر این برداشت رو ایجاد می کنین که موفقیت «حیدری» واسه تون اهمیت چندانی نداره!

می تونید از عبارت های بهتری استفاده کنین مثلا «من افتخار می کنم کسی که من بهش آموزش دادم، الان قائم مقام مدیرعامل شده!» البته اینجا هم ممکنه توجه بقیه رو به این نکته جلب کنین که خیلی برابر هنجارهای اجتماعی رفتار نکرده اید و به دنبال راهی بوده اید که بگید «پُز نمی بدید».

هم اینکه ممکنه مشکل شناختی هم در میان باشه. تا وقتی که «حیدری» تأیید نکنه آموزش شما اثر زیادی در موفقیت اون داشته، شاید بقیه خیلی روی حرف تون حساب نمی کنن.

حتما بخونین: با این روش زمان بندی متفاوت، بهره وری خود رو زیاد کنین

ارائه ی گزارشی همراه با دلایلی تأییدشدنی مبنی بر اینکه بقیه از شما تعریف کرده ان

به نظر «اسپیر» تنها روش خودستایشگریِ تااندازه ای پذیرفتنی اینه که از بقیه نقل قول کنین، به عبارتی حرف تون رو از زبون بقیه بزنین.

این گونه مخاطب می تونه وضعیتی رو تصور کنه که شخص دیگری حرف های مثبتی درباره ی شما می زند؛ به خاص اگه جزئیات کافی واسه پشتیبانی و تأیید این نظرات ارائه کنین. ب

نابراین مشکل شناختی رفع می شه، حتی تااندازه ای با قانون اجتماعی فروتنی هم خوانی داره. اگه می خواهید میخ تون رو محکم بکوبید، بهتره مخاطب تون مدارکی در اختیار داشته باشه که گزارش تون رو تأیید می کنن.

مثل وقتی کدبانویی از این می گوید که همه از دست پختش تعریف می کنن؛ درحالی که مهمون ها در حالِ میل کردن غذایی هستن که اون پخته س. مهمون ها دلیلی واسه نپذیرفتن این حرف ندارن، چون خودشون غذا رو چشیده ان و می دانند خیلی خوشمزه س.

حتما بخونین: با یه ساعت تمرین روزانه نخبه شید

هیچ وقت نباید از موفقیت هامون به بقیه بگیم؟ بهتره بر مشکل هامون تأکید کنیم؟ دارنده ی مدال طلا باید مدالش رو در پستو مخفی کنه؟

مدال

با در نظر گرفتن اینکه از ۷ روش ارائه شده تنها یه روش قابل قبول واسه خودنمایی هست، احتمال اینکه خودنمایی تون به کام دور و بری ها تون خوش نیاد زیاده.

اگه می خواهید خودنمایی کنین، روش هفتم رو انتخاب کنین؛ به شرطی که گفته ی قابل تعریفی داشته باشین و هم اینکه مدارکی واسه اثبات اون.

هم اینکه اگه باعث ناراحتی و آزردگی افراد، مثلا حریف یا همکار قبلی تون نمی شه، اشکالی نداره از موفقیت هاتون تعریف کنین.

همون طور که پیش تر گفتیم هیچ کس شما رو به خاطر خوشحالی و رضایت از تلاش های موفقیت آمیزتون سرزنش نمی کنه. شما با خودنمایی نکردن درباره ی اون ها باعث می شید بقیه از موفقیت هاتون خوشحال تر شن و واسه تون موفقیت های بیشتری آرزو کنن.

منبع: psychologytoday