تحقیق – مطالعه تجربی امکان اتصال آفلاتوکسین ۱M به باکتریهای بیفیدو باکتر بیفیدوم ، …

0 Comments

دوغ یک نوشیدنی ایرانی بر پایه لبنیات است که در بیشتر موارد در مقیاس صنعتی از ماستی کهدارای اسیدیته بالایی است، تهیه می گردد. مدت نگه داری این محصول یک ماه بوده، در نخستین روزهای تهیه، به دلیل pH پائین پائین دو فاز می شود(عباسی و همکاران،۱۳۸۸). دوغ از رقیق کردن ماست با آب آشامیدنی، معدنی یا آب پنیر تخمیر شده و یا دوغ کره بدست می آید. تولید و مصرف این فراورده لبنی در ایران و در کشور ترکیه به نام آیران مرسوم بوده است. دوغ ممکن است به صورت بدون چربی یا چربی دار و نیز بدون گاز یا گاز دار باشد(حصاری و منافی،۱۳۸۹). البته لازم به ذکر است که نوع دیگری از دوغ هم به طور سنتی در ایران و برخی کشورها با تخمیر آب کره تولید می شود که از طعم و مزه بسیار مناسبی برخوردار است و طرفداران زیادی هم دارد، هر چند این نوع فرآورده ها در مقیاس غیرصنعتی و در حد کارگاهی در کشور تولید و به مصرف می رسند ولی بیش تر کارخانه های تولیدکننده فرآورده های شیری به دلیل به کارگیری آب کره در استاندارد کردن شیر پاستوریزه رغبت چندانی به تولید این نوع فرآورده ها ندارند. این گونه فرآورده ها در سایر کشورها از جمله ترکیه، بلژیک، دانمارک، هند، آمریکا و هلند هم مصرف داشته و از آن تحت عنوان هایی مانند Ayran ،Acid milk drink ،Yoghurt drink نام برده می شود(حصاری و منافی،۱۳۸۹).
۱-۱۹-۱- تولید دوغ
کیفیت شیر مورد استفاده برای تولید دوغ مانند ماست می باشد، ولی استاندارد چربی برای آن صفر درجه می باشد. دانسیته مطلوب ۰۳۱/۱ است و اسیدیته حداکثر ۱۶ درجه دورنیک قابل قبول می باشد. چربی آن را دقیقاً استاندارد می کنند. پس از گرفتن خامۀ شیر آن را به تانک ذخیره شیر خام پمپاژ می کنند از این مرحله پاستوریزاسیون آن آغاز می شود که دمای مورد استفاده بالای ۹۰ درجه سانتی گراد می باشد(کریم،۱۳۸۵ ).
مراحل پاستوریزاسیون و هموژنیزاسیون مانند ماست می باشد. پس از خنک کردن این شیر تا ۵۰ درجه سانتی گراد آن را مجدداً به یکی از تانک های ذخیره شیر خام که قبلاً عملیات تمییز کردن درجا(CIP) کامل روی آن انجام گرفته منتقل می کنند. سپس آن را از طریق تانک مخلوط کن به میزان ۳ درصد مایه زنی می کنند. هم زدن تانک را پس از یکنواخت شدن مایه خاموش کرده و آن را به مدت ۳ الی ۴ ساعت به حال خود رها می کنند تا در اثر فعالیت باکتری های مایه، لخته تشکیل شود. هنگامی که اسیدیته آن به ۱۰ درجه دورنیک رسید، بهترین زمان برای افزودن سایر مواد است که این مواد شامل نمک، آب، اسانس نعناع و کاکوتی می باشد. از میان مواد فوق آب از اهمیت زیادی برخوردار است و نحوۀ اضافه کردن آن باید به گونه ای باشد که دانسیته محصول نهایی بدون احتساب نمک ۰۲۶/۱ تا ۰۲۷/۱ باشد(مرتضوی و همکاران،۱۳۸۵).
تولید دوغ همراه با سایر فرآورده‌های لبنی تخمیری در خاورمیانه و آسیای میانه، از قدیم متداول بوده و امروزه مصرف آن در کشور‌های ایران، عراق، سوریه و ترکیه بسیار رایج است. تولید صنعتی این محصول در ایران، سابقه ای بیش از ۴۰ سال دارد. بر اساس استاندارد ملی ایران، دوغ نوشیدنی حاصل از تخمیر لاکتیکی شیر است که ماده خشک آن از راه رقیق کردن ماست دوغ سازی (پس از تخمیر) یا شیر دوغ سازی پیش از تخمیر استاندارد شده باشد(بی نام،۱۳۷۴).
فصل دوم
سابقه و پیشینه تحقیق
۲-۱- مروری بر تحقیقات پیشین
اخیراً ،اِل- نظامی و همکاران(۱۹۹۸) نشان دادند که باکتری های پروبیوتیک لاکتوباسیل توانایی حذف سموم از محیط مایع آلوده شده را دارد. بعلاوه،آنها نشان دادند که سلول های تیمار شده با اسید و حرارت می توانند سموم خود را از دست بدهند. بنابراین، این حذف می تواند با ایجاد اتصال سم به دیواره سلولی باکتری خود را نمایان سازد.
در تحقیقی، توانایی شش گونه باکتری پروبیوتیک برای اتصال به یک ترکیب سرطان زا موسوم به آفلاتوکسینB1 بررسی شد. نژاد های مورد مطالعه شامل سویه های لاکتوباسیلوس و یک گونه بیفیدوباکتریوم بود. گونه ها در محیط برون سلولی با آفلاتوکسینB1 گرمخانه گذاری شدند و باقی مانده سم در سوپرناتانت با استفاده از کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا(HPLC) آنالیز گردید. ظرفیت ایجاد باند گونه های مورد آزمایش در محدوه ۵٫۸ تا ۳۱٫۳ بود. نتایج بیشتر حاکی از توانایی باکتری های پروبیوتیک در ایجاد باند و کاهش یا حذف آفلاتوکسینB1 در سیستم های غذایی بود. اگر چه گسترش این فعالیت، به نوع سویه باکتری وابسته است، داده های حاضر می تواند بعضی از اثرات ضدجهش زایی و ضدسرطان زایی میکروارگانیسم های پروبیوتیک را آشکار سازد(پلتونن و همکاران،۲۰۰۰).
در تحقیقی،آزاد سازی آفلاتوکسینB1(AFB1) و اکراتوکسینA (OTA) از محصولات غذایی مختلف در سیستم گوارشی و در حضور و عدم حضور پروبیوتیک ها به عنوان یک جاذب بررسی شد. متوسط قابلیت دسترسی زیستی (AFB1) و (OTA) بدون پروبیوتیک ها به ترتیب حدود ۹۰ درصد و ۳۰ درصد بود که به فاکتورهای مختلفی نظیر فرآورده غذایی،سطح آلودگی، ترکیب و نوع آلودگی بستگی دارد. شش باکتری پروبیوتیک ظرفیت های ایجاد باند متفاوتی را نسبت به (AFB1) و(OTA) نشان دادند که این مورد نیز به گونه(نژاد یا سوش) باکتری،نوع ماده غذایی و سطح آلودگی بستگی دارد. برای دسترسی زیستی (OTA) و (AFB1) در حضور باکتری های پروبیوتیک به ترتیب کاهش نسبت به ماکزیمم ۳۷ درصد و ۷۳ درصد مشاهده گردید. این اولین گزارش در رابطه با اثر باکتری های پروبیوتیک بر روی کاهش فراکسیون مایکوتوکسین های موجود برای جذب در سیستم گوارشی از منابع غذایی مختلف است(کباک و همکاران،۲۰۰۹).
اخیراً نشان داده شده که سطح باکتری لاکتوباسیلوس رامنوزوس نژاد GG (LGG) می تواند بطور مؤثری به آفلاتوکسینB1 باند شود. این سم از چند گونه آسپرژیلوس تولید شده و برای سلامت مصرف کننده مضر می باشد. برای ارزیابی اثرات اگزوپلی ساکاریدها و دیواره سلول باکتری که محتوی پپتیدوگلیکان است، ترکیب اولیه از باکتری پروبیوتیک لاکتوباسیلوس رامنوزوس نژاد GG (LGG) استخراج شده و ویژگی های ایجاد باند توسط این سویه با آفلاتوکسین بررسی گردید. لاکتوباسیلوس رامنوزوس نژاد GG (LGG) در معرض آنزیم های مختلف و تیمارهای شیمیایی متعددی قرار گرفته و اثرات آن بر روی اتصال آفلاتوکسینB1 بوسیله باکتری مذکور بررسی شده است. هیچ شواهدی مبنی بر دخالت اگزوپلی ساکاریدها،پروتئین های دیواره سلول، یون های کلسیم و منیزیم در فرایند اتصال آفلاتوکسین ها به باکتری های پروبیوتیک یافت نشده است. فعالیت ایجاد باند دیواره سلول نشان داده که آفلاتوکسین B1 به پپتیدوگلیکان دیواره سلول باکتری پروبیوتیک و یا ترکیباتی مرتبط با پپتیدوگلیکان متصل می شود(لاهتیننز و همکاران،۲۰۰۴).
عده ای از پژوهشگران نشان دادند که در طی ۲۴ ساعت، کشت های لاکتوباسیلوس رامنوزوس GG و لاکتوباسیلوس رامنوزوس LC-705 قادر به حذف تقریباً ۸۰ درصد آفلاتوکسینB1 بوده است(El-Nezami et al,1998).
در تحقیق دیگری، اتصال آفلاتوکسین B1 بوسیله باکتری های پروبیوتیک در محدوده ۵٫۸ تا ۳۱٫۳ درصد مشاهده گردید(Peltonen et al,2000).
در پژوهش مشابهی، پییردیس و همکاران(۲۰۰۰) نشان دادنه که توانایی های اتصال آفلاتوکسینM1 بوسیله سه نژاد از باکتری های پروبیوتیک در محدوده ۱۸٫۱ تا ۵۰٫۷ درصد می باشد(Pierdies et al,2000).
هاسکارد و همکاران(۲۰۰۰) فاکتورهای مؤثر بر ایجاد اتصال آفلاتوکسینB1 بوسیله لاکتوباسیلوس رامنوزوس را بررسی کرده و پیشنهاد دادند که این مایکوتوکسین بطور غالب به کربوهیدرات ها و ترکیبات پروتئینی متصل می گردد. این نتایج بر پایه اثرات بازدارندگی periodate و pronase E بر روی اتصال آفلاتوکسینB1 لاکتوباسیلوس رامنوزوس قرار دارد. دو ترکیب اخیر می توانند به طور نسبی موجب تخریب کربوهیدارت ها و پروتئین ها (به ترتیب) شوند(Haskard et al,2000).
ها و لاکتوباسیلوس ها از جمله مهمترین باکتری های پروبیوتیک با خواص سلامتی بخش برای میزبان و با تاریخچه ای طولانی هستند که پتانسیل بالای آنها در جلوگیری از اتصال آفلاتوکسین ها به ساختار مواد غذایی و لوله گوارش انسان به اثبات رسیده است. توانایی ایجاد کمپلکس(سکواستران) با آفلاتوکسین یکی از مهمترین خصوصیات باکتری های پروبیوتیک شاخص نظیر لاکتوباسیلوس رامنوزوس است. اخیراً گزارشات نشان داده که باکتری های اسید لاکتیک به منظور کاهش تعداد آفلاتوکسین در رژیم های غذایی به فراورده های مذکور افزوده می شوند(El-Nezami et al,2002).
در آزمایشی، مشخص شد که لاکتوباسیلوس رامنوزوس تولید اگزوپلی ساکارید می کند که به درون محیط احاطه شده آزاد(رها) می گردد. اگزوپلی ساکارید استخراج شده از لاکتوباسیلوس رامنوزوس هیچ توانایی مشخصی برای اتصال به آفلاتوکسین نشان داد،در حالی که در باکتری های فاقد اگزوپلی ساکارید این اتصال بطور مؤثری اتفاق افتاد. این نتیجه عنوان می کند که اگزوپلی ساکارید در اتصال به آفلاتوکسین ها نقشی ندارد(El-Nezami et al,2000).
بکارگیری باکتری های اسید لاکتیک به عنوان راهکاری به جهت حذف آفلاتوکسین از محیط مایع در سیستم های برون زیست پیشنهاد شده است(Pierides et al,2000.,El-Nezami et al,2002).
گزارشاتی در دست است که چندین گونه از باکتیری های اسید لاکتیک و پروبیوتیک هایی نظیر بیفیدوباکتریوم قادر به ایجاد پیوند و یا تخریب آفلاتوکسین ها در مواد غذایی و جیره غذایی دام می باشند(Peltonen et al,2001).
گونه های لاکتوباسیلوس ، بیفیدوباکتریوم و لاکتوکوکوس در تولید مواد غذایی لبنی تخمیر شده به عنوان باکتری های آغازگر و تولید کننده آروما مورد استفاده قرار می گیرند. نقش عمده این کشت ها تولید اسیدهای آلی نظیر اسید استیک در حین فرایند تخمیر و افزایش زمان ماندگاری و اصلاح ویژگی های حسی فراورده نهایی است. در شیر آلوده به آفلاتوکسین، فرایند تخمیر ممکن است با مشکل مواجه شده و بافت ناخواسته و تغییرات مخرب در طعم و بوی فراورده نهایی بوجود آید(Sutic and Banina,1990).
اخیراً گروهی از محققین گزارش کردند که گونه های لبنی خاصی از لاکتوباسیلوس ها می توانند موجب حذف آفلاتوکسین از محلول های آبی شوند. بعلاوه، گونه های خاصی از باکتری های اسید لاکتیک می توانند آفلاتوکسین M1 را از شیر بازساخته حذف نمایند(Pierides et al,2000).
اخیراً در آزمایشی مشاهده شد که بیفیدوباکترهای کُشته شده با حرارت به آفلاتوکسین B1 متصل شدند(Oatley et al,2000).
مشخص شده که آفلاتوکسینB1 به ترکیبات سطحی باکتری های اسید لاکتیک متصل می شود(Haskar et al,2001). تخریب این ترکیبات خاص از دیواره سلولی باکتری ها نظیر کربوهیدرات ها و پروتئین ها موجب کاهش پیوند AFB1 بوسیله لاکتوباسیلوس رامنوزوس نژاد GG می شود و بیان شده که این ترکیبات برای ایجاد اتصال AFB1 حائز اهمیّت است(Haskar et al,2001).
گزارش شده که حذف AFB1 بوسیله فلاووباکتریوم آئرانتیاکوم NRRLB-184نمی تواند از باکتری ها بوسیله عمل شستشو با آب یا کلروفرم(تجزیه متابولیکی) حذف گردد (Ciegler et al.,1966).
این احتمالاً بواسطه مکانیسم متفاوت در حذف AFB1 بوسیله فلاووباکتریوم و متمایز از گونه های لاکتوباسیلوس است(D,Souza and Brackett,2001).
جانگ(۲۰۰۷) اثر ضد آفلاتوکسینی برخی از باکتری های تخمیری را مورد بررسی قرار داد. او آسپرژیلوس پارازیتیکوس را در محیط APT رشد داده و به مدت ۹ روز گرمخانه گذاری کرد. آنگاه لاکتوباسیلوس کازئی و لاکتوباسیلوس پلانتارم را جداگانه به محیط اضافه کرد و به مدت ۹ روز در ۲۸ درجه سانتی گراد گرمخانه گذاری نمود. آزمایشهای او نشان داد که لاکتوباسیلوس پلانتاروم ۲۰٫۹ درصد و لاکتوباسیلوس کازئی ۲۱٫۵ درصد از آسپرژیلوس پارازیتیکوس را کاهش داده است. همچنین این دو باکتری ، آفلاتوکسین B1 را به ترتیب ۲۱٫۶ و ۲۴ درصد کاهش داده اند(Jong,2007).
در بررسی دیگری(۲۰۰۴) میزان اتصال بیفیدوباکتریوم به آفلاتوکسین B1 به میزان ۴۶ درصد کاهش گزارش شده است(Sarimehmetoglu,2004). مطالعه دیگری بر روی میزان اتصال آفلاتوکسینM1 به لاکتوباسیلوس رامنوزوس انجام شد. نتایج آنها نشان داد بعد از ۴ ساعت گرمخانه گذاری ۷۷ درصد از آفلاتوکسینM1 توسط لاکتوباسیلوس رامنوسوسGG و ۷۵ درصد با لاکتوباسیلوس رامنوسوس LC-705 باند شدند(Pierides et al,2000).
عده ای از محققین(۲۰۰۹) ، توانایی ۸ گونه باکتری لاکتوباسیلوس کازئی ایزوله شده از فراورده های مختلف شامل پنیر ، موسیلاژ ذرت و نوشیدنی های تخمیری برای اتصال به آفلاتوکسین B1 را بررسی نمودند. علاوه بر این ، اثر افزودن نمک های صفراوی به محیط رشد و اثر آن بر ایجاد اتصال به آفلاتوکسین مذکور مطالعه گردید. لاکتوباسیلوس کازئی L30 ، ۴۹٫۲ درصد از آفلا در دسترس را باند کرد. کمپلکس آفلاتوکسین B1 با لاکتوباسیلوس کازئی R17 بیشترین پایداری را نشان داد(Hernandez et al,2009).
مطالعه دیگری در ارزیابی توانایی لاکتویاسیلوس کازئی نژاد شیروتا در جذب کردن آفلاتوکسین B1 روده ای و تعیین جذب کامل روده ای این سم توسط روش بیولوژیکی طی سه هفته برسی شد. نتایج حاکی از آن بود که لاکتوباسیلوس کازئی می تواند میزان آفلاتوکسین را در روده کاهش دهد حتی اگر در مدت زمان طولانی در معرض آفلاتکسین باشد. بنابراین برای از بین بردن سم آفلاتوکسین مؤثر است(Hernandez et al,2010).
دو فاکتور خاص قابل توجه تأثیر باکتری های اسید لاکتیک و دمای فرایند تولید ۲۵ درجه سانتی گراد بود. آنان متوجه شدند که با وجوداینکه در طول فرایند تولید ماست یا سرد کردن از ۲۵ درجه به ۲ درجه سانتی گراد شرایط لازم و موردنیاز برای رشد قارچ است این شرایط برای تولید مقدار کمی ازآفلاتوکسین هاست. هرناندز مندوزا تحقیقی در ارزیابی توانایی لاکتوباسیلوس کازئی شیر و میزان جذب آفلاتوکسین B1 در روده و نیز تعیین جذب کامل آفلاتوکسین B1 توسط روش بیولوژیکی را در طی ۳ هفته بررسی کردند. نتایج حاکی از آن بود که لاکتوباسیلوس کازئی می تواند آفلاتوکسین را در روده کاهش دهد حتی اگر مدت طولانی در معرض سم آفلاتوکسین باشد، بنابراین برای از بین بردن سم آفلاتوکسین مؤثر است(Hernandez-Mendoza et al,2010).
در بررسی دیگری که توسط ساریمه متوقلو و همکاران انجام گرفت توانایی جذب آفلاتوکسین M1 توسط باکتری های ماست مورد تحقیق قرار گرفت. نتایج نشان داد که توانایی جذب آفلاتوکسین M1 شیر توسط لاکتوباسیلوس دلبروکی زیرگونه بولگاریکوس ۲۷٫۵ درصد و استرپتوکوکوس ترموفیلوس ۱۶٫۳۹ درصد است و مقدار آفلاتوکسین M1 جذب شده در ماست حداقل ۱۴٫۲ درصد است. این یافته ها حاکی از آن است که باکتری های آغازگر ماست می توان برای حفاظت شیر در برابر آفلاتوکسین M1 پیشنهاد کرد(Sarimehmetoglu,2004).
مطالعه دیگری توسط برخی از محققین(۲۰۰۴) بر روی باند شدن آفلاتوکسین M1 با لاکتوباسیلوس دلبروکی زیر گونه بولگاریکوس و استرپتوکوکوس ترموفیلوس در طی فرایند تولید ماست بررسی شد. نتایج نشان داد به ازای هر یک ساعت در طی مدت ۶ ساعت فرایند، درصد باند کردن آفلاتوکسین M1 بعد از ۱۲ ساعت توسط لاکتوباسیلوس بولگاریکوس و استرپتوکوکوس ترموفیلوس به ترتیب ۸۷٫۶ و ۷۰ درصد می باشد(Sarimehmetoglu,2004).
در مطالعه انجام شده توسط کریم و همکاران(۱۳۷۸) بر روی ۷۳ نمونه شیرهای تحویل شده به کارخانجات شیر پاستویزه تهران از نظر وجود آفلاتوکسین M1 به روش الایزا از مجموع نمونه های آزمایش شده ۱۳ مورد(۸/۱۷ درصد) بدون آلودگی به سم وتعداد ۶۰ نمونه (۸/۸۲ درصد) آلوده به آفلاتوکسین M1 به میزانی بیش از حد مجاز استاندارد مورد استفاده در اتحادیه اروپا یعنی ۵۰ نانوگرم در لیتر بوند.گزارش های موجود نشان می دهد که چنانچه هدف تولید شیرهایی با آلودگی کمتر از ۵۰ نانو گرم در لیتر آفلاتوکسین باشد، باید بر روی جیره غذایی مورد مصرف دام ها دقت زیادی اعمال گردد تا مقدار آلودگی به آفلاتوکسین های BوG بیش از ۲ تا ۳ میکرو گرم در هر کیلو گرم نباشد(کریم و همکاران،۱۳۷۸).
مطالعه انجام شده توسط گاریدو[۲۵] و همکاران (۲۰۰۳) بر روی ۱۳۹ نمونه شیر شامل ۷۹ نمونه شیر پاستوریزه و ۶۰ نمونه شیر فرادما جمع آوری شده از سوپر مارکت های مختلف برزیل نشان داد که ۲۰ نمونه شیر پاستوریزه(۶/۲۶ درصد) از نظر آفلاتوکسینM1 منفی بود. در ۴۶ نمونه(۲/۵۸ درصد)آلودگی بین ۱۵ تا ۵۰ نانو گرم در لیتر و در ۱۲ نمونه(۲/۱۵درصد) آلودگی بین ۵۰ تا ۵۰۰ نانو گم در لیتر به دست آمد. از ۶۰ نمونه شیر فرادمای مورد آزمایش ۷ نمونه (۷/۱۱ درصد) فاقد آلودگی ، ۳۶ نمونه (۶۰درصد) بین ۵۰-۱۵ نانوگرم در لیتر و ۱۷ نمونه (۳/۲۸ درصد) بین ۵۰ تا ۵۰۰ نانوگرم در لیتر آلودگی نشان دادند. این نتایج نشان داد که به رغم وقوع و دامنه بالای آفلاتوکسین M1 در شیر پاستوریزه و شیر فرادمای تجاری برزیل، این سطح بر طبق مقررات تکنیکی ME Rcosul و کدکس غذایی، به عنوان خطر جدی در سلامت عمومی محسوب نمی شود(Garrido et al,2003).
در مطالعه ای که توسط باکرسی[۲۶](۲۰۰۱) در ترکیه روی ۹۰ نمونه شیر انجام شد، مشخص گردید که ۷۹ نمونه (۸/۸۶ درصد) آلوده به آفلاتوکسین M1 بودند و ۳۵ نمونه (۳/۴۴ درصد) از نمونه های مثبت آلودگی بالاتری نسبت به حد مجاز (۰/۰۵ ppb) مقرر شده توسط ترکیه و بعضی از کشورهای دیگر داشتند. ارزیابی آماری نشان داد که اختلاف زیدی بین میانگین غلظت آفلاتوکسین M1 در نمونه های شیر جمع آوری شده از مارس تا آوریل و از آوریل تا ماه مِی وجود داشت. همچنین اختلاف میزان آلودگی بین شیرهای جمع آوری شده از آوریل تا ژوئن و ماه مِی تا ژوئن زیاد بود. کمترین مینگین غلظت آفلاتوکسین M1 به میزان ۰/۰۰۳ppb در اول ژوئن و بالاترین میان ۰/۰۶۳۶pp در ۱۵ آوریل بود و در ۴۰ درصد از نمونه های جمع آوری شده در ژوئن آفلاتوکسین M1 ردیابی نشد. بالاترین غلظت آفلاتوکسین M1 در نمونه های جمع آوری شه در ماه های مارس وآوریل مشاهده گردید. شیرهای ماه مِی نیز غلظت بالایی از آفلاتوکسین M1 را نشان دادند. این پدیده ممکن است نشان دهنده این حقیقت باشد که گاو ها در این ماه ها غلظت بالایی از غذاهای کنستانتره را دریافت می کنند(باکرسی،۲۰۰۱).
در بررسی انجام شده توسط فوکال و همکاران(۱۹۹۱) مشاهده گردید که میزان آلودگی به آفلاتوکسین M1 در شیرهای پاییز بیشتر از بهار بود(Fukal and Brezina,1991).
تحقیقات نشان می دهد که میزان آلودگی شیر به آفلاتوکسین تابع آلودگی غذای دام به آفلاتوکسین B1 می باشد(Aycicek et al,2005)
آفلاتوکسین M1 ، معمولاً ۱۲ تا ۲۴ ساعت بعد از خوردن آفلاتوکسین B1 در شیر یافت می شود(Berh,2003).
مهمترین عامل در میزان آفلاتوکسین B1 موجود در غذا ، بدون شک درجه حرارت و رطوبت است، چرا که بعضی از قارچ ها نظیر آسپرژیلوس فلاووس و آسپرژیلوس پارازیتیکوس می توانند به آسانی در غذاهایی که رطوبت بالایی به میزان ۱۳ و ۱۸ درصد دارند و یا موقعی که رطوبت محیط ۵۰ و ۶۰ درصد است ، رشد کنند. به علاوه ، این قارچ ها در صورتی که دما زیر ۲۵ درجه و رطوبت ۸۵ و ۹۰ درصد باشد ، می توانند تولید سم نمایند (Jay,1992).
تصور می شود پایین بودن سطح آفلاتوکسین M1 در ماه ژوئن در مطالعات انجام شده توسط باکیرسی، بیشتر به خاطر چرای بیرونی دام های شیرده باشد (Bakirci,2001). نتایج مشابه نیز توسط دیگر محققان به دست آمده که نشان می دهد که سطح پایین آفلاتوکسین M1 و یا عدم تولید آن مربوط به فصل تابستان می باشد (Alborzi et al,2006.،Fallah et al,2009).
نتایج حاصل از مطالعات انجام شده نشان داده که فقط ۶/۱ درصد از آفلاتوکسین B1 موجود در جیره غذایی دام به صورت آفلاتوکسین M1(AfM1) در شیر ظاهر می شود. بر این اساس می توان میزان آفلاتوکسین B1 (AFB1) موجود ر غذا را به صورت زیر محاسبه کرد(Berh,2003)

مطلب دیگر :
سایت مقالات فارسی - چشم‌انداز معماری شهری و افزایش سطح سرویس معابر با اولویت توسعه و ...

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.